Alwéér een filmweekend achter de rug! Dit jaar gingen op vrijdagmiddag 15 november 23 leerlingen van V5 - er is een stijgende belangstelling voor dit evenement - en 3 docenten (E. Janssen, J. Roijen en J.van Ingen) per bus naar het Duitse mijnstadje Hückelhoven om de 31e versie van de "Belgisch Niederländische Deutsche Filmtage" bij te wonen. NB: Klik op de groepsfoto voor een vergroting!

Zoals bekend wordt dit filmfestival jaarlijks bezocht door voornamelijk jongeren uit de Euregio die zich meer dan gemiddeld interesseren voor de film als kunst- en cultuuruiting. Er worden dan ook niet de doorsnee Hollywoodfilms vertoond maar juist (recente) Nederlandse, Belgische en Duitse films. Daaronder zijn ook enkele korte films die deels door scholieren en studenten zijn gemaakt.

Het festival begon met een terugblik, de 20 jaar oude film "Het meisje met het rode haar" (NL, Ben Verbong) en eindigde met de enerverende film "Met grote blijdschap" (NL, Lodewijk Crijns). Vooral de laatste en de op zaterdag gedraaide film "De grot" (NL, Martin Koolhoven) wisten de meesten zeker te boeien. Verder was de programmering dit jaar een beetje eenzijdig zoals ook blijkt uit het verslag van Karin Beulen hieronder. Desondanks kijken de deelnemers, en niet in de laatste plaats de drie docenten, terug op een zeer geslaagd weekend. De sfeer was perfect én reuze gezellig.

J. van Ingen

"Kijk uit voor vierkante ogen!" "Nou, eerder voor een vierkante kont…" Het afscheidsgesprek tussen dhr. van Ingen en zijn vrouw was op zijn minst bizar. Maar, helaas voor onze zitvlakken, maar al te waar. Hückelhoven, of liever gezegd, het filmfestival daar, werd ook dit jaar bezocht door enkele gelukkigen uit 5 VWO. Film kijken stond centraal, maar behalve het kijken naar een film (tenminste, als je niet wordt afgeleid door ernstige vermoeidheid, oncomfortabele zithoudingen of verveling) was er nog genoeg te doen. Hoewel... Je was voornamelijk bezig met film kijken, slapen, eten of het lopen naar deze bezigheden. Maar, CKV zou CKV niet zijn als er niet gepraat werd. Het liefst dan ook nog over de film. Ook was er de mogelijkheid om te discussiëren met andere aanwezigen. Zelfs met regisseurs. En natuurlijk de evaluatie van de dag, 's avonds laat op de judomat. (Judomatten hebben trouwens een magische uitwerking, binnen de kortste keren lag de mat vol met kluitjes mensen die veel pijn en lol leken te hebben) Het was vooral gezellig en vermoeiend. En toch ook het besef dat je (liefdes)leven (althans, dat van mij) gelukkig niet zo ingewikkeld is. Want het genre was helaas nogal beperkt. Karin Beulen (vooraan links op de foto)